Қазақ КСР конституциясы республиканың мемлекеттік мәртебесін айқындаған негізгі заң болды. Алғашқы толыққанды конституция 1937 жылғы 26 наурызда бекітілсе, соңғы нұсқасы 1978 жылғы 20 сәуірде қабылданды. Бұл құжаттар әлеуметтік-саяси құрылымды, азаматтардың негізгі бостандықтары мен мемлекеттік басқару жүйесін реттеп, кеңестік кезеңдегі заңдылықтың іргетасын қалаған маңызды тарихи актілер болып табылады.
Республика тарихында конституциялық процестер бірнеше маңызды кезеңнен өтті. Әрбір жаңа құжат қоғамдағы саяси және экономикалық өзгерістерді заң жүзінде бекітуге бағытталды:
Төмендегі кестеде әр кезеңде қабылданған негізгі заңдардың басты ерекшеліктері мен айырмашылықтары көрсетілген:
| Қабылданған жылы | Мемлекеттік мәртебесі | Басты құқықтық ерекшелігі |
|---|---|---|
| 1926 жыл | Автономиялық республика | Федерация құрамындағы өзін-өзі басқару негіздері |
| 1937 жыл | Одақтық республика | Тең құқылы субъект мәртебесі мен мемлекеттік билік жүйесі |
| 1978 жыл | Одақтық республика | Жалпыхалықтық мемлекет тұжырымдамасының бекітілуі |
Кеңестік кезеңдегі негізгі заңдар мемлекеттік биліктің біртұтастығы мен орталықтандырылған басқаруды қамтамасыз етті. Онда келесі мәселелерге басымдық берілді:
Бұл тарихи құжаттардың қабылдануы мемлекеттік аппараттың жұмысын жүйелеп, кейінгі тәуелсіздік кезеңіндегі заң шығару ісіне маңызды тәжірибелік негіз болды. Қазақ КСР конституциясы өз дәуірінің саяси талаптарына сай қызмет етті.